Dziś przedstawiamy wam Warsztatową wersję popularnej gry Spot It! w wersji z nazwami emocji, celem utrwalenia nazw emocji. Gra składa się z 31 kart, w tym zawiera również tyle samo nazw emocji. By zabawa trwała dłużej, warto wydrukować sobie cały komplet kart dwukrotnie – da nam to 62 karty, co przedłuży nam zabawę.

Poszczególne karty wydrukować, wyciąć i (opcjonalnie) zalaminować, by karty były gotowe do grania. A jak grać? Zasady są bardzo proste, a do tego można stworzyć różne warianty gry, celem utrwalenia sobie nazw.

Wariant pierwszy:

Karty rozdajemy wszystkim graczom, zostawiając jedną z kart na środku. Gracze trzymają swoje karty w dłoni tak, by nie widzieć nazw emocji. Na znak rozpoczęcia gry, odkrywana jest karta pozostająca na środku, a następnie każdy z graczy na szczycie swojej talii kart poszukuje nazwy emocji, która pojawia się na karcie pozostającej na środku, i jeżeli ma pasującą kartę, to dokłada ją na środek (w późniejszym etapie tworząc stos kart) wymawiając nazwę tej emocji na głos. W tym wariancie gry wygrywa gracz, który jako pierwszy pozostanie bez kart.

Wariant drugi:

Każdy z graczy dostaje po jednej z kart, a pozostałe karty pozostawiamy w stosie na środku stołu. Początkowo wszystkie nazwy emocji pozostają zakryte, a na znak rozpoczęcia gry, gracze odwracają stos pozostający na środku oraz własną kartę. Podobnie jak w pierwszym wariancie gry – gracze poszukują pokrywających się nazw emocji, po czym dobierają kartę ze środka do swojej talii wymawiając na głos pasującą nazwę emocji. W tym wariancie gry, wygrywa osoba, która zbierze więcej kart.

Wariant trzeci:

W tej wersji gry, rozkładamy na stole po 6 kart z góry stosu, nazwą emocji do góry. Zadaniem graczy, jest odnalezienie trzech kart na których jest ta sama nazwa emocji. Gdy dany gracz odnajdzie takie karty, wymawia na głos nazwę emocji, po czym bierze te trzy karty, zbierając własny stos kart. Po wzięciu trzech kart, z głównego stosu dokładane są karty, celem uzupełnienia do 6 widocznych kart. W tym wariancie gry wygrywa osoba, która zbierze więcej kart. Grę można toczyć do momentu, gdy nie będzie już pasujących kart na stole. Można również dany wariant przeprowadzić w wersji łatwiejszej – dwóch pasujących kart, a nie trzech, w związku z tym, że nie zawsze istnieje szansa znalezienia trzech kart z tą samą nazwą emocji.

Wariant czwarty

Wariant czwarty służy głównie utrwaleniu nazw, ale także można go wykorzystać do rozmawiania na temat różnych emocji. Na stole leży jeden stos kart, z ukrytymi nazwami. Po kolei odkrywa się po jednej z kart, i zadaniem graczy jest wypowiedzenie na głos nazwy jednej emocji z sześciu, które są widoczne na karcie. Osoba, która jako pierwsza wypowie którąś z nazw, ma kolejne zadanie by opowiedzieć np. o sytuacji, w której ostatnio czuła daną emocję oraz (opcjonalnie) opowiedzieć czy sobie z tą emocją poradziła lub też nie. Jeśli uda się jej odpowiedzieć, bierze tę kartę dla siebie – jeżeli nie, karta wraca na dno stosu.

 

Życzymy udanej zabawy! Czy macie może jakieś inne pomysły na inne warianty tej gry? Napiszcie nam o nich w komentarzach!

 

Plik do ściągnięcia:

Pobierz plik

Dodaj komentarz